درس مرحوم آيه الله آقاى ميلانى ( ره ) تعالى شركت مىكرديم ، ايشان هر شب كتاب « تحف العقول » را سر درس مىآوردند و اول يك روايتى را مىخواندند ، اگر اين روايت احتياجى به بيان نداشت ، به همان خواندنش اكتفا مىكردند ، اگر به توضيح احتياج داشت ، مقدارى دربار آن روايت توضيح مىدادند ، بعد هم وارد درس اصلى مىشدند . اولين چيزى كه جامعه در برخورد با يك روحانى به آن توجه مىكند اخلاق است . البته نه به آن معناى عرفىِ خاص كه عبارت است از خوش‌رويى و خوش برخورد با مردم كه البته اين خود يك مرحله است . معناى اخلاق اين است كه طلبه به عنوان يك فرد متعبّد به جميع دستورات اسلام و مجموعهء فضائل اخلاقى در جامعه تجسم داشته به اين عنوان كه وجه اصلىِ همّت او اسلام و مسائل اخروى است و مسائل دنيوى براى او به عنوان غايت و هدف اصلى واقع نشده است ، مطرح باشد . اگر خداى ناكرده مسائل مادّى ، زرق و برق دنيا ، مسائل انحرافى و كارهاى غير مشروع در جامعه و روحانيت ما شيوع پيدا كند و ما آن حيثيت اصلى را از دست بدهيم آن روز ، روزى است كه روحانيت سير نزولى خود را طى خواهد كرد . برادران ! ؛ من نمىگويم خود ، عامل به اين حرفها هستم ؛ ولى به اين امور اعتقاد دارم . دعا كنيد من هم مثل شما ، همگى بتوانيم يك سرباز واقعى ، يك خدمتگذار و روحانى مورد رضاى حضرت بقيه الله روحى له الفداء باشيم . اميدوارم خداوند روح پر فتوح امام بزرگوار ( ره ) تعالى را با اجداد گرامش محشور بفرمايد . والسلام عليكم ورحمهء الله وبركاته